Al bijna een kwart eeuw beantwoordt de conciërge op de snelle veerboot vragen van reizigers over alles wat met Provincetown te maken heeft.
Door Christopher Muther Globe-personeel,Bijgewerkt op 10 augustus 2023, 10:00 uur
We zijn de Boston Globe en reisauteur Christopher Muther BHCC dankbaar voor de profilering van BHCC-medewerker (en Provincetown-icoon) Donal O'Sullivan! Het artikel is hier volledig herdrukt en de erkenning die Donal hier krijgt is rijkelijk verdiend; hij is inderdaad een enthousiaste aanjager van alles wat Ptown te bieden heeft!
CAPE COD BAY - De rij stond al vroeg bij het station van Donal O'Sullivan en werd niet kleiner tijdens de 90 minuten durende boottocht van Boston naar Provincetown. De toeristen en dagjesmensen stonden op een sprankelende julimorgen in de rij om O'Sullivan van alles te vragen, van de beste plek voor een broodje kreeft tot "Wat is een theedans?". Na 23 jaar als conciërge op de Provincetown/Cape Cod Fast Ferry te hebben gewerkt, heeft hij alle antwoorden.
Q. "Is het onbeleefd om mensen te kijken?" vroeg een stel uit Ottawa.
A. Absoluut niet. Mensen kijken is een essentiële activiteit in Provincetown.
Q. "Wat is het beste strand om vogels te kijken?" vroeg een vrouw uit Duitsland.
A. Beech Forest Trail op Race Point Road.
Q. "Waar kan ik dragqueens zien?" vroeg een man die iets te graag een koningin wilde zien.
A. Overal in Commercial Street.
O'Sullivans gevoel voor humor is droger dan Death Valley in juli, en hij begeleidt angstige passagiers die het beste uit hun dag op de Kaap willen halen op een kalme en speelse manier. Geen slechte baan voor een voormalig taxichauffeur uit Dublin en een voormalige matroos die een kwart eeuw geleden weinig kennis had van Cape Cod.
De 74-jarige conciërge deelt zijn vierpuntenplan met de nieuwkomers. Hij vertelt ze eerst om high te worden; met high bedoelt hij niet dat reizigers een slok duivelssla moeten nemen. Hij bedoelt dat ze naar de top van het Pilgrim Monument moeten klimmen om de omgeving te verkennen en de stad vanuit vogelperspectief te bekijken. Hij zegt dat ze dan de natuur in moeten gaan tijdens een duintocht of een fiets moeten huren om de Province Lands Trail te doorkruisen.
"Tachtig procent van Provincetown is een natuurreservaat, de Cape Cod National Seashore," vertelde hij een passagier uit Virginia. "Het is belangrijk om dat in je op te nemen."
Nadat ze high zijn geworden en uit hun dak zijn gegaan, raadt O'Sullivan bezoekers aan om commercieel te gaan, als in wandelen en winkelen in Commercial Street. Tot slot stelt hij voor om het rustig aan te doen en gewoon de omgeving in je op te nemen.
"Je hebt zo'n buitengewoon scala aan ervaringen," zei hij. "De natuurlijke schoonheid blaast je omver. Het natuurlijke licht is buitengewoon. Je moet gewoon even stilstaan en het allemaal opmerken."
Ondanks de reputatie van Provincetown als een LGBTQ+ vakantiemekka, zegt O'Sullivan dat de meeste vragen die hij krijgt niet gerelateerd zijn aan de levendige queer scene, hoewel er opmerkelijke uitzonderingen zijn.
"Op een ochtend kwam er een drag queen naar me toe toen we van de boot stapten in Provincetown en zei: 'Ik ga vanavond optreden in Provincetown, maar ik heb mijn make-uptas in Boston laten liggen. Zou je wat make-up voor me willen halen?" herinnerde O'Sullivan zich. "Dus stond ik bij de cosmeticabalie van Macy's in Boston de namen en beschrijvingen op te lezen van dingen waar ik nog nooit van had gehoord en bracht ze later die dag allemaal voor hem mee naar Provincetown."
Na de boottocht van Boston naar Provincetown ging ik met O'Sullivan zitten om herinneringen op te halen over de 23 jaar dat hij al reizigers helpt Provincetown te ontdekken.
Hoe ben je de conciërge geworden? Had je al een brede kennis van Provincetown?
Ik was een matroos bij het bedrijf die sinds 1984 forenzenreizen en walvissafari's deed. Toen plaatste het bedrijf de baan van conciërge in de winter. Voor zover ik weet, was ik de enige die gesolliciteerd had. Ik was dus duidelijk de meest geschikte kandidaat voor de baan.
Dus je wist niet veel over Provincetown toen je de baan aannam?
Ik wist niet eens waar het was. Ik had gehoord dat het een leuk zomerstadje was en natuurlijk dat er veel homo's woonden. Maar mijn grote openbaring was dat ik hierheen kwam en het echt zag. Ik zei: 'Er is iets bijzonders aan deze plek.
Hoe ben je je onderzoek begonnen?
Ik sprak met de Kamer van Koophandel, ze adopteerden me praktisch. Maar meestal dook ik er gewoon in. Ik ging gewoon de straat op en ging overal naartoe. Ik ging de bibliotheek binnen en zei dat ik een conciërge van de veerboot was, waarvan ze volgens mij helemaal niet onder de indruk waren. Later hoorde ik zelfs dat een van de bibliotheekmedewerkers klaagde over een vreemde man die binnenkwam en zei dat hij de conciërge van de veerboot was. Maar meestal werd ik heel goed ontvangen. Nu breng ik veel tijd door in de stad om met bedrijfseigenaren te praten en uit te vinden wat er nieuw is.
Wat zijn de grootste veranderingen die je de afgelopen 20 jaar in de stad hebt gezien?
Het is natuurlijk duurder geworden. En het lijkt me op te vallen dat telkens als er een klein bedrijfje sluit, het bedrijfje dat ervoor in de plaats komt niet zo kleurrijk, speciaal of uniek is als het vorige. Ze lopen het risico om die rafelige, onvoorspelbare, op-het-zweet-van-de-broek-houding te verliezen. Iedereen wordt steeds efficiënter en stipter. Dus dat spontane deel van de cultuur hier is ... het is niet aan het verdwijnen, maar het is wel wat afgenomen.
We krijgen niet zoveel vrijgezellenfeesten als vroeger. Ik denk dat dat komt omdat ze in de stad een zekere afkeer voor hen voelden.
Het is ook verbazingwekkend hoeveel er niet veranderd is. De essentiële dingen zijn er nog steeds. De Coffee Pot, de Portugese bakkerij, de Crown and Anchor en de galeries. Het is erg moeilijk voor de gebouwen en gevels om te veranderen vanwege het historisch behoud. In dat opzicht is het nog steeds erg charmant en dat zal het altijd blijven.
Ik weet dat je een zeer internationale groep mensen hebt die je benadert bij de conciërgebalie. Weten ze van de reputatie van de stad als een hotspot voor LGBTQ+ vakanties?
Ik ben vrij inclusief in mijn aanpak. Het is iets waar ik zo aan gewend ben dat ik er niet veel over nadenk, tenzij iemand ernaar vraagt. Er was een man die in het Marriott [Long Wharf] verbleef en de lange rij passagiers zag die in Boston op de boot stonden te wachten. Ik legde hem uit dat de boot op weg was naar Provincetown en overtuigde hem van het mooie ervan. Hij kocht een kaartje en stapte op de boot. Ik zag hem op de terugreis. Hij kwam naar me toe en zei: "Je hebt me nooit verteld dat die stad vol homoseksuelen zit!"
Het interview is bewerkt en ingekort.