De afgelopen twee weken zagen we steeds meer grijze walvissen noordwaarts trekken langs de kust van San Diego. Jonge en volwassen vrouwtjes (zonder kalveren) en volwassen mannetjes migreren over een afstand van ongeveer 5000 tot 6000 mijl naar de productieve voedselgebieden in sub-arctische en arctische wateren. Vrouwtjes met kalveren blijven tot maart of april in de afkalflagunes in Baja California, Mexico om hun kalveren genoeg kracht te laten opbouwen voor de lange reis naar het noorden.

Grijze walvissen vasten vooral tijdens de migratie en in de zuidelijke broedgebieden. Zodra ze de voedselgebieden bereiken, voeden de walvissen zich voornamelijk met benthische (in de bodem levende) amfipoden (garnaalachtige schaaldieren) die in ondiepe habitats op de zand- en modderbodem te vinden zijn. Als hij zich voedt, draait een grijze walvis zich op zijn zij (de meeste zijn "rechtshandig") en zuigt hij grote happen van de bovenste lagen sediment naar binnen die de amfipoden bevatten. De walvis sluit dan zijn mond en zuigt de modder en het water door het balein aan de andere kant naar buiten, waarna hij het voedsel met zijn tong oplikt. De walvissen voeden zich van de late lente tot de herfst om hun blubberlaag op te bouwen als voorbereiding op de zuidwaartse migratie in de late herfst.