Το ταξίδι στο νησί Ellis - Κρουαζιέρες στην πόλη άγαλμα

Μεταξύ 1892 και 1954 πάνω από 12 εκατομμύρια μετανάστες κυρίως από την Ανατολική και Νότια Ευρώπη μεταφέρθηκαν στην Αμερική, γνωστή κάποτε ως "Χώρα της Ελευθερίας" για να αποφευχθούν οι διεφθαρμένες κοινωνικές και πολιτικές πράξεις και συλλήψεις που έλαβαν χώρα στις χώρες της Ευρώπης. Με φουσκωμένα πόδια, κουρασμένα μάτια και ανήσυχες καρδιές, χιλιάδες κάθε φορά ταξίδευαν με τα πόδια, το άλογο ή αν ήταν τυχεροί με το τρένο για να φτάσουν στο πλησιέστερο λιμάνι για μια θέση σε ένα τεράστιο ατμόπλοιο και μια ευκαιρία για μια νέα ζωή στην Αμερική.
Μέχρι και 3.000 άνθρωποι από χώρες όπως η Ιταλία, η Πολωνία, η Ρωσία και η Γαλλία θα περίμεναν με αγωνία μια ευκαιρία για μια νέα αρχή με την οικογένεια και τους φίλους τους που σήμαινε ελπίδα. Άνδρες, γυναίκες και παιδιά επιβιβάζονταν στα πλοία με κάθε ουγγιά σημαντικού αντικειμένου που χρειαζόταν. Για μερικούς ήταν μια κουβέρτα και πορτοκαλί στην τσέπη, ενώ άλλοι ήταν ένα ολόκληρο κέρδος $ 100 και τα καλύτερα δερμάτινα παπούτσια τους.

Το ταξίδι δύο εβδομάδων κατά μήκος του Αλαντικού δεν ήταν ευχάριστες διακοπές. Τα ατμόπλοια θα κατηγοριοποιούσαν τους επιβάτες ανάλογα με την κοινωνική τους κατάσταση, απεικονίζοντας τη θέση τους στο πλοίο για το ταξίδι τους. Οι επίλεκτοι επιβάτες πρώτης θέσης μαζί με τον επιβάτη δεύτερης θέσης τοποθετήθηκαν σε καμπίνες και καμπίνες, ενώ οι επιβάτες τρίτης θέσης τοποθετήθηκαν στο χαμηλότερο επίπεδο του πλοίου και τους δόθηκε το όνομα «τιμόνι», που μοιάζει με τον ανοιχτό χώρο στο κάτω μέρος του πλοίου.