Οι επιβάτες θα αισθανθούν ότι ήταν κοντά στην άφιξή τους για διάφορους λόγους. Η πρώτη ήταν η μυρωδιά καθώς ο αέρας άρχισε να αλλάζει σε οσμές πετρελαίου και musky μηχανημάτων ρύπων που λειτουργούσαν σε εργοστάσια κατά μήκος του λιμανιού της Νέας Υόρκης. Η μυρωδιά δεν ήταν η μόνη αλλαγή για πολλούς μετανάστες. Οι ζεστές και χαλαρωτικές θερμοκρασίες της Ευρώπης δεν έγιναν πλέον αισθητές στα δέρματα των επιβατών, αλλά οι τραγανές και αναζωογονητικές ανατριχίλες που ταξίδεψαν από τα θαλασσινά αλατισμένα νερά του Ατλαντικού Ωκεανού. Αν και η πρώτη εντύπωση δεν ήταν δελεαστική, οι επιβάτες έκαναν χώρο του διάσημου Αγάλματος της Ελευθερίας, για τους περισσότερους ένα σημάδι ελευθερίας, ειρήνης και ευκαιριών. Καθώς το σκάφος πλησίαζε στην πρόσδεση, πολλοί άρχιζαν να χειροκροτούν, ενώ άλλοι έκλαιγαν δάκρυα χαράς και ενθουσιασμού.

Μετά από δύο συνεχόμενες εβδομάδες ναυτίας και θαλάσσιων ποδιών, πολλοί ανυπομονούσαν να τρέξουν από το πλοίο και να αρχίσουν να περιπλανιούνται στην πόλη της Νέας Υόρκης. Δυστυχώς, αυτό δεν συνέβαινε όταν οι αξιωματικοί υγείας θα επιθεωρούσαν κάθε πλοίο που ερχόταν για ασθένειες. Οι επιβάτες πρώτης και δεύτερης θέσης θα επιθεωρούνται πρώτα στα πλοία, ενώ οι επιβάτες τρίτης θέσης θα μεταφέρονται στο νησί Ellis για επεξεργασία.